A barca da fantasia

Ίσως ξανασυναντηθούν μια μέρα. Τυχαία. Στο δρόμο, έξω από ένα σπίτι, σ’ ένα καφέ. Δε θα πουν τίποτα. Μπορεί να κοιταχτούν, σα να γνωρίζονταν κάποτε. Ίσως πουν ένα «γεια». Βιαστικά. Μπορεί κανείς να μην περιμένει απάντηση.

Μπορεί να γυρίσει να δει.

Μπορεί να κοιτάζει αλλού.

Ναι, σίγουρα θα γυρίσει να δει.

Και θα κοιτάει αλλού.

Μα μην ανησυχείς.

Όνειρο ήταν.

Θέλεις να μην ξημερώσει ποτέ;

Ψήσου να ζήσουμε μια νύχτα διαφορετική! Σκέψου, διαρκεί πολύ μια νύχτα. Ας πούμε 10 ώρες. Ή 600 λεπτά. Ή 36000 δεύτερα. Ή εκατομμύρια στιγμές.

Θέλεις;

Να χορέψουμε βαλς στη βροχή;

Να παίξουμε κρυφτό;

Να πάμε βόλτα με τις μπυτζάμες;

Και να ‘χουμε για soundtrack τους Beirut;

Να γίνουμε 10 χρονών;

Να μου λες παραμύθια;

Να αγοράσουμε μπαλόνια και να τ’ αφήσουμε να πετάξουν;

Να μετρήσουμε τ’ αστέρια από μια ταράτσα;

Να σκάσουμε πυροτεχνήματα;

Να μεθύσουμε;

Να γίνεις το μεθύσι μου;

Να σου χαρίσω αυτό που δεν τελειώνει;

Να το πάμε μαζί κι όπου βγει;

Και μπορεί να μην ξημερώσει ποτέ.